Akoestische isolatie

De geluidsdempende eigenschappen van een bouwmateriaal worden bepaald door de hoeveelheid geabsorbeerd geluid en de hoeveelheid weerkaatst geluid per oppervlakte-eenheid.

Naast de massa is ook de oppervlaktestructuur van het materiaal een bepalende factor. De open structuur van cellenbeton maakt dat het vele malen beter het geluid absorbeert dan bijvoorbeeld glad beton. Voor ruimtes waar geluidsweerkaatsing te vermijden is, vormt dit een belangrijk gegeven.

De geluidsisolatie R (db) van een wand in cellenbeton wordt door dit sterk geluidsabsorberend vermogen tot 4 db beter dan een wand met dezelfde massa per m² opgetrokken in een ander bouwmateriaal.

Binnenwanden in cellenbetonblokken van 10cm dikte in C4/550 en tweezijdig bepleisterd, hebben een dempingsfactor R van circa 39 db, meer dan voldoende voor scheidingswanden in gebouwen met normale binnenactiviteiten.

Akoestische demping van binnenwanden in Cellumat densiteit C4/550, 2-zijdig bepleisterd 1 cm dik.

Voor buitenwanden in de Cellumat ENERGIEBLOC^®50, binnen bezet en buiten bepleisterd, is R circa 50 db.

Akoestische demping van buitenwanden in Cellumat densiteit C2/400, binnenpleister 1 cm en buitenpleister 1,7 cm dik.

Voor scheidingswanden tussen bijvoorbeeld appartementen of tweegezinswoningen wordt vaak een dubbele cellenbetonmuur gebruikt. Twee bepleisterde Cellumat-muren van 15 cm dikte in C4/550 met een luchtspouw van 5 cm ertussen geven een geluidsisolatiewaarde R van circa 60db.

Indien men de spouw opvult met rotswol en bijvoorbeeld 1 cm lucht laat, geeft dit nogmaals een verbetering tot circa 8 db wat weer wijst op het grote belang van gerichte akoestische maatregelen, eerder dan het toepassen van zo zwaar mogelijke materialen. Ook hier wordt enkel maximaal effect bekomen in geval van zorgvuldige concepten en afwerking, meer bepaald indien er tussen beide muren geen ‘geluidsbruggen’ zijn zoals bijvoorbeeld vloeren, star verbonden leidingen of mortelresten tussen de twee  samenstellende muren.

AKOESTIEK IS COMPLEX

Akoestiek in gebouwen is een zeer complex gegeven. Het resulterend akoestisch comfort is een samenspel van parameters zoals

• oordeelkundig ontwerp (onder andere het vermijden van ‘geluidsbruggen’)
• materiaalkeuze
• afwerkingsnauwkeurigheid
• schikking van de lokalen (de keuken niet naast de slaapkamer bijvoorbeeld)
• de frequentie van de geluiden

Er zijn verschillende soorten geluidsoverdracht:

• luchtgeluid : transmissie van akoestische energie door de lucht
• geluid overgedragen door vaste stoffen zoals door muren en vloeren
• impactgeluid: het resultaat van het trillen van bijvoorbeeld trappen en vloeren door bvb voetstappen of stoelen die verschuiven. De overdracht van impactgeluid gebeurt gedeeltelijk onder de vorm van luchtgeluid.

Al te dikwijls focust men op de akoestische eigenschappen van de bouwmaterialen zelf, terwijl de constructie als geheel de akoestische kwaliteit bepaalt. Geluidsoverdracht gebeurt immers ook via allerlei verbindingen tussen constructie-elementen.

Een betonnen vloer van 20 cm dempt het geluid met grootte-orde 55 db. Een binnenmuur op de verdieping boven en onder de betonnen vloer kan het resultaat reduceren tot 45 db! De binnenmuren werken als geluidsbruggen.

In de normen SIA181 en EN 12354 worden vereenvoudigde tot complexe berekeningsmethoden vermeld. Vaak is het echter kwestie van meten en ervaren in de praktijk gezien de vele parameters die meespelen.

Daarnaast wordt het akoestisch comfort snel naar beneden gehaald door spleten, kieren en openingen. Akoestiek is zoals een ketting : zo zwak als haar zwakste schakel.